درد دل یک اسکیت باز شهرستانی

خود متن مطلب را بدون تغییر مینویسم امیدوارم مسئولین بخونن . دوستمون خطاب به یکی از بازدید کنندگان تهرانی نوشته. مهم اصل متنه که درد ناک بود.

 

رایحه خانم شما زیادی دلت خوشه این امکانات مال بربچه های تهرونه  که باروبارپازدن لذت اسکیت میفهمند که توسالن سرپوشیده باکف پوش خوب کار میکنن اینامال بچه های تهرانه که توپیست ها بازمین خوب کارمیکنن نباید هم غمی داشته باشید باید هم بعد دوبار پازدن بتونید کارکنید اما تو همین چندکلومتری تهران باکلاستون یه شهر است یابهتر همونطوی که خودتون همیشه میگید یه شهرستان است به اسم اصفهان جایی که نه سالن سرپوشیده ای هست نه....که بشه کارکرد جاییی که چندتاجون دلشکسته توشه کساییی که بعداز چندسال تصمییم گرفته بودند با این شرایط فقط ب خاطر علاقشون نمایشی کارکنن جونایی که روسنگ کار میکردند رو سنگی که میخردی زمین  تموم بدنت کبودمیشد بلندشدنت کارخدابودشما تاحالاشده ساعت 6صبح تمرینت توپیست شروع کنی یا ساعت 3بعدازظهرتواوج گرما که نمیتونی پات ازخونه بذاری بیرون یا توی ماه رمضون ساعت یازه تادو نصفه شب نه رایحه خانم شما هیچ کدوم اینارو تجربه نکردید تاحالادربه درجایی برای تمرین نشدیدولی ما همه اینارو تجربه کردیم سختی کشیدیم سرکوفت شنیدیم انقدراین واون بهمون چیزگفتن ولی ماوایسادیم توی شرایطی که نه هیتی بود از مون حمایت کته ولی هممون پشت هم

ولی ماهمه این کارارو کردیم  تموم این چیزهارو فقط به خاطر علاقه مون تحمل کردیم منت هم سرکسی نمیذاریم ولی حالا همون که به خاطر علاقمون میکردیم دیگه نمیتونیم امروزرفتم پیست تموم خاطراتم برام مرورشد خیلی سخت بوداولین دفعه ای بود که توپیست زدم زیر گریه الان هم فک نکنید بااینکه کار نمیکنیم همه چیز فراموش شده نه تازه علاقمون بیشتر هم شده امروز به مرزانفجار رسیم نتونستم چیزی ننویسم درمقابل چیزاییی که گفتید شاید خیلی ها ناراحت بشند ازاینکه من این چیزهارو نوشتم چون فقط من نبودم ولی خیلی حرفاست و چیزهاست که شماها هنوز نمیدونید هنوز مونده تا جابیفتید تاباشرایط اشنابشیید چیزایی که به دوبارپازدن به دست نمیاددیگه سکوت بس بودباید میگفتم تا شمافک نکنید همه چیزبه این راحتیه.....نه امیدوارم باواقعیت هازودروبه رو بشیدازاون کسایی که زحمت کشیدن بسیارسپاس گزارم  هیچوقت ادم نمیتونه چیزایی که دوست داره فراموش کنه شماهم به کلمات قصار حافظ اسکیتی بپردازید موفق باشید امیدوارم ناراحت نشده باشید                                                       

/ 18 نظر / 17 بازدید
نمایش نظرات قبلی
جواد

سلام قصه از اون جایی شروع میشه که با تمام گرمایی خوزستان خدا رو شاهد میگیرم 9 سال واسه اسکیت شهرمون سنگ تموم گذاشتم با تمام علاقه و عشق کار میکردم انقدر جلوم سنگ انداختند اینقدر منو جلو اینو اون خراب کردند اما چی گیرشون اومد ادم هر چقدر تلاش کنه خدا جوابشو میده اما از مسئولین هیچ انتظاری نداشته باشید که به ما نگاه کنند بقران قبل از مسابقات کشوری تا یک هفته برا برنامه ریزی کارا روزی 1 ساعت خونه بودم از شدت گرما و خاک تو شهرستان که خیلی افتضاح بود کار میکردم خدا رحمت کنه کسی رو که بدونه واسه چی زنده تو کجا قراره بره ما انسان ها عضو خاکی هستیم که اسمان و زمین ان را می ستایند...

علیرضا نورعلی

واقعا درک وضعیت اسکیت شهرستان ها برای تهرانی ها غیر قابل درکه. چهار سال دامغان درس خوندم واقعا از نظر محدودیت و عدم حمایت افتضاح تر از این شهرستان نمیتونید پیدا کنید. البته الان رئیس تربیت بدنی یکی دو ماهه عوض شده آقای محمدی رئیس جدید واقعا روشن فکر هستن و اهمیت میدن، امیدوارم اسکیت دامغان یه تکونی بخوره.

رایحه

خیلی خوشحالم که سعی کردید دردلهای خودتان را بیان کنید اما فکر می کنم هیچ کس در اسکیت مثل من فرهاد سنگ تراش نبود گفتنش خیلی سخته ماجراها وداستانها داره به قولی اینجا به این قشنگی و دل من خونه توی یادگیر اسکیت خیلی به درد سر می افتادم وحتی بعضی حاضر نبودند به من اسکیت آموزش بدند وخیلی چیزهای دیگه . ولی سرکار خانم فتحی وهمکارشان سرکار خانم نازنین گلکار خیلی به من کمک کردند ا ز آنها متشکرم الآن که در فری استایل و نمایشی تقریبا ماهر شدم هر گز معلم های خودم را فراموش نخوام کرد. وامید وارم شاد باشند در تهران هم شرایط سخته ولی چی بگم یکاریش میکنیم اون هم مسایلی مالی زیادی را به همراه داره و فداکاری مربیان.

هادی محمدزاده

خواستم بنویسم بابا درسته که اینجا سالن سر پوشیده هست اما اسکیت رو تو زمین بدون سقف و کف پوش هم میشه بازی کرد مثال بارزش هندی ها و هزار کشور اسیایی که حتی یه کف پوش بتونی هم ندارند چه برسه به اصفهان که کنار رود زاینده رودش از غرب تا شرقش پر از زمین های خوب واسه اسکیته...بعد یهو یادم اومد بابا اینجا به راه رفتن یک دختر تو خیابون هم هزار گیر و دار هست چه برسه به بازی کردنش...خدایی درد ناکه و درد ناکتر از اون مسئولین اسکیت ما هستند که فک کنم تا چند وقت دیگه مربی های خانمم رو هم با چادر تو میادین ببینم....

سلام اقای محمدزاده درموردتون زیادشنیدم. مثل اینکه بااصفهان وپیستاش اشنایی خوبی دارید.همینطوریش حظورخانمها توپیست ممنوع شده به اونجا نمیرسه که بخوایم با چادر فعالیتشون ببنیم.موفق باشید

هادی محمدزاده

جهت کمک میگم یک زمین هست که من تو اصفهان توش تمرین میکنم و آزاده فک کنم اونجا راحت بتونید بدون گیر تمرین کنید تو سایت www.wikimapia.com این مختصات پایین رو کپی و پیست در قسمت جستجو کنید می بیندش 32.6361111111 N 51.635 E

ممنون ازراهنماییتون اقای محمدزاده لطف کردید.

سینا

سلام وبلاگ مفیدی دارین من یه اسکیت باز حرفه ای هستم و الان13سال میشه که اسکیت کار میکنم تو شهرستان مرند زندگی میکنم(اذربایجان شرقی)این خانوم هم که درد و دلشو گفته بود واقعا هم راست بودن ما بیشتر رو اسفالت تمرین میکنیم وقتی هم که مسابقه میشه تو سالن به خاطر این که به اسفالت عادت داریم نمیتونیم نتیجه مناسبی کسب کنیم.دیگه مصدوم شدنها و زمین خوردنماون به کنار که خودم یه بار وقتی 12سالم بود سرم بخیه هم خورده به هر حال راستی فردا یه مسابقه اسکیت داریم بین شهر های مرند و تبریز و جلفا و هادیشهر تقریبا 15تا تیم هستن برام دعا کنید اول بشم جا داره از بهترین مربی اسکیت دنیا به نظر من اقای حسین پرنیان که ایشون زحمات زیادی برامون کشیدن تشکر کنم به منم سر بزنین البته وبلاگ من اصلا ورزشی نیست[پلک]

سلام ودرود به شما اقاسینا براتون بهتترین ارزوهارو میکنم امیدوارم توی مسابقه امروزتون و مسابقات بعدی موفق باشیدبیشترموانع ازسر راهتون برداشته بشه [لبخند]

حانبه

ما تو یزد سالن نسبتا خوبی داریم ولی مربی نمایشی نیست.آخه منکه عاشق اسکیت نمایشی هستم به چه امیدی برم اسکیتشو بخرم؟مربی نییییییست! اما با تمریناتی که داشتم فکر کنم کار با اسکیت های نمایشی برام خیلی آسون باشه![چشمک] هیئت اسکیتمون هم که ماشالا زیادی فعاله![رویا] تمام تلاششونو گذاشتن رو سرعت![ناراحت] دنبال مانع های فری استایل هم رفتم گیرم نیومد! سرمو به کدوم دیوار بکوبم؟![گریه]